آنیما

این وبلاگ به بررسی حقوق طبیعی زنان در جامعه می پردازد که همواره در ایران نادیده گرفته شده است.

خشونت علیه زنان
ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢۸  

تاریخچه وتعریفی از خشونت علیه زنان

25نوامبر روز بین المللی مبارزه با خشونت علیه زنان است. در 25 نوامبر 1960 سه خواهر به نام های منیروا، ماریت ترزا و بتربه میرابل که از فعالین علیه رژیم نظامی در جمهوری دومینیکن بودند، به ظاهر در یک تصادف کشته شدند. فمینیست های آمریکای لا تین و همچنین فعالین زنان در سال 1981 تصمیم گرفتند که روز 25 نوامبر را روز جهانی خشونت علیه زنان اعلا م کنند. امروز در بسیاری از کشورهای جهان مراسم ها و تظاهرات  مختلفی علیه خشونت بر زنان برگزار می شود و سازمان ملل هم این روز را روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان به رسمیت شناخته است. خشونت علیه زنان یک پدیده وسیع در سراسر جهان است. از هر سه زن در دنیا یک زن در طول زندگی اش مورد ضرب و شتم، خشونت یا تجاوز قرار می گیرد.

تعریف

خشونت علیه زنان اصطلاحی تخصصی است که برای توصیف کلی کارها خشونت آمیز علیه زنان به کار می رود. مجمع عمومی سازمان ملل متحد خشونت علیه زنان را "هرگونه عمل خشونت آمیز بر پایه جنسیت که بتواند منجر به آسیب فیزیکی (بدنی)، جنسی یا روانی زنان بشود." تعریف کرده است که شامل "تهدید به این کارها، اِعمال اجبار، یا سلب مستبدانه ی آزادی (چه در اجتماع و چه در زندگی شخصی) می شود."


انواع خشونت


در 114 کشور در جهان، مردان به خاطر خشونت علیه زنان مجازات نمی شوند و اگر مردان، زنان را به خاطر ناموس پرستی شکنجه کنند یا به قتل برسانند، به مجازات های سبکی محکوم می شوند یا اصلا  مجازات نمی شوند. خشونت خانگی یکی از گسترده ترین اشکال خشونت علیه زنان است.

خشونت علیه زنان انواع مختلفی دارد که شامل خشونت های خانگی،  تجاوز، قاچاق زنان و دختران، روسپیگری اجباری، خشونت های ناشی از جنگ مثل قتل و تجاوزهای برنامه ریزی شده، بردگی جنسی، قتل برای دفاع از شرف و ناموس، کشتار نوزادان دختر، انتخاب جنسیت نوزادان و خشونت های مربوط به تهیه جهیزیه و سایر اعمال و سنت های آزاردهنده می شود.

در سال 1993 بیانیه حذف خشونت با زنان در مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید و مساله خشونت با زنان به عنوان خشونت علیه بشر و نوعی جنایت علیه زنان به حساب آمد. کار پایه عمل، که در کنفرانس جهانی زنان سال 1995 تصویب شد، مساله خشونت  با زنان را به عنوان یکی از 12 مساله بحرانی که نیاز به توجه خاص دولت ها و مجامع بین المللی و انجمن ها دارد، مورد بررسی قرار داد. دسته بندی دیگری نیز که بعضی کارشناسان در خشونت علیه زنان کرده اند عبارت است از: خشونت های زبانی، روانی، فیزیکی، حقوقی، جنسی، اقتصادی، فکری و آموزشی و مخاطرات.

خشونت علیه زنان در ایران


یکی از بزرگترین و مهمترین پژوهش‌ها در باره خشونت علیه زنان در ایران، یک طرح ملی است که در سالهای آخر دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی و توسط دفتر امور اجتماعی وزارت کشور و مرکز مشارکت امور زنان ریاست جمهوری ، اجرا شد.

آمارهای همین طرح ملی نشان می‌دهد که ۶۶ درصد زنان ایرانی، از اول زندگی مشترکشان تاکنون، حداقل یکبار مورد خشونت قرا گرفته‌اند. با این حال میزان و انواع خشونت خانگی در استان‌های مختلف ایران از تنوع و تفاوتهای زیاد و معناداری برخوردار است . 

بنا به ‌گزارش سازمان بهزیستی ایران در سال ۱۳۸۴، ظرف شش ماه، هشت هزار مورد خشونت خانگی علیه زنان گزارش شده است، یعنی به‌طور متوسط روزانه حدود ۴۴ مورد خشونت به‌اطلاع مسئولان می‌رسد، درحالی که بسیاری از موارد دیگر ممکن است هیچ‌ وقت به نهادهای رسمی گزارش نشود. همچنین بیش از ۶۰ درصد زنان ایرانی، دستکم یکبار در زندگی خود، قربانی خشونت خانگی بوده‌اند. خشونت جسمانی، شایع‌ترین نوع خشونت خانگی به ‌شمار می‌رود، درحالی ‌که به گفته دکتر هادی معتمدی، مدیرکل دفترآسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی، موارد خشونت روانی بیشتر است.

خشونت و فعالان علیه خشونت


مینو مرتاضی لنگرودی در مورد خشونت علیه زنان در ایران می گوید: «در جامعه امروز با ایجاد موانع جدی بر سر راه حضور و مشارکت زنان در عرصه‌های تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری کلان سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به نفع زنان و با تخریب و حذف شخصیت زنان تاثیرگذار و فعال در عرصه‌های مدنی و سیاسی و غیره به دنبال کم رنگ‌کردن نقش زنان در جامعه هستند و این نیز نوعی خشونت علیه زنان به شمار می‌رود اما به مصداق گفته گاندی هر جا خشونتی رخ داده، کسی نیز به اعتراض به این خشونت پرداخته است.»

این فعال حقوق زنان ادامه می دهد: «قوانین ایران امنیت لازم را برای زنان ایجاد نمی‌کند وعدم امنیت نوعی خشونت است. زنان درایران در تصمیم‌گیری‌ها و تصمیم‌سازی‌ها، سیاست‌گذاری‌ها و قانون‌گذاری‌ها حضور ندارند و مراکز امور زنان، دفاتر امور زنان دروزارتخانه‌ها، شوراهای زنان و دفاتر تحقیقاتی زنان تاسیس شده‌اند که با تاسیس این مراکز در ارتباط با زنان اقدامی انجام نگیرد.» 

اما فاطمه راکعی، دبیر جمعیت زنان مسلمان نواندیش در رابطه با قوانین ایران در مورد خشونت علیه زنان نظر دیگری دارد: «تا آنجایی که من اطلاع دارم قوانین مدون ایران هیچ‌کدام خشونت علیه زنان را ترویج نمی‌کنند هر چند که ما به برخی از قسمت‌های قوانین موجود در کشور انتقاد داریم. اما نکته قابل توجه این است که آنچه در جامعه می‌گذرد ربطی به قوانین ایران ندارد بلکه به لحاظ تربیت غلط خانوادگی و فرهنگ سنتی که رنگ و لعاب دین هم گرفته خشونت علیه زنان در جامعه ترویج می‌شود.»

منبع: http://www.khabaronline.ir/news-26691.aspx

براساس مطالب و تعریف بالا، خشونت علیه زنان  در خانه و اجتماع رخ می دهد. براساس تعریف ارائه شده، سخنان امروز احمد جنتی در خطبه های نماز جمعه نمونه ای از خشونت علیه زنان در جامعه است. امروز مورخ 1389/3/28 جنتی در نماز جمعه گفت که : خواهان اعدام زنان بدحجاب است. این نوع طرز تفکر و خواستار اعدام زنان بد حجاب یکی از انواع خشونت علیه زنان در جامعه است. نمونه ی دیگر خشونت علیه زنان در اجتماع سنگسار زنان است. که هنوز در ایران وجود دارد و خانمی با نام سکینه محمدی آشتیانی در تبریز در استانه سنگسار است.


کلمات کلیدی:
 
کمپین روسری سفیدها
ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢٤  

 به دلیل فیلتر شدن دو وبلاگ قبلی آنیما گروه تصمیم گرفتند که مطلب کمپین روسری سفیدها را این دفعه بر روی صفحه ی جدید پرشین بلاگ بگذارند تا خوانندگانی که موفق به خواندن این مطلب نشده اند از آن بهره مند شوند. در اسرع وقت مطلب جدیدی را با عنوان خشونت علیه زنان بر روی صفحه خواهیم گذاشت.

آنیما

یکی از محدودیت هایی که من با تمام وجودم حس کردم و مدتها و شاید سالها در مورد آن دچار یاس و سرخوردگی شدم  انواع تفریح هایی است که مردان از آن برخوردارند و من به عنوان یک دختر از آن محروم می باشم. از اینکه این محرومیت ها صرفا  از جنسیت ناشی می شود بسیار تاسف برانگیز است و همیشه این سوال را در من به وجود می آورد که تفاوت من با یک مرد چیست که این همه تبعیض ها را باید تحمل کنم؟به عنوان نمونه:

1_مدتی است که در مناطق شهر تهران، ایستگاههای دوچرخه سواری تأسیس شده است. اما برای ثبت نام کردن و برخوردار شدن از این امکانات تفریحی، الزاما باید مرد باشی و زنان حق استفاده از دوچرخه را ندارند!

2_ در ایران دخترها نمی توانند با دوستان خود بدون اینکه مردی همراه آنها باشد به سفر بروند زیرا بر طبق قوانین به دختر مجرد اطاق اجاره داده نمی شود و باید همراه خانواده یا همسر خود برای اجاره اطاق اقدام نماید. من به عنوان یک زن این نوع محرومیت را احساس کردم و چندین بار با دوستانم تصمیم گرفتیم که به سفری برویم اما این قانون مانعی در برابر تصمیم ما بود در حالی که برادرم چندین بار این نوع سفر مجردی را تجربه کرده است.

3_ باز هم بر طبق قانون خانم ها اجازه ی ورود به ورزشگاهها را برای تماشای بازی های فوتبال ندارند. من به عنوان یک شهروند خانم ایرانی که طرفدار یکی از تیم ها هستم صرفا به خاطر جنسیتم نمی توانم به ورزشگاه بروم!

شاید در وهله ی اول این سؤال به وجود بیاید که مطرح کردن این موارد با وجود مسائل و مشکلات تبعیضی مهمتری که در جامعه ی ما وجود دارد الزام چندانی ندارد.اما به نظر ما این برخوردها نتیجه ایی غیر از افسردگی روحی برای زنان نداشته است. زنی که پایه های خانواده را تشکیل می دهد و برای ادراه ی آن نیاز به روحیه و توان بالایی دارد. چرا یک زن صرفا به دلیل جنسیت خود از حداقل امکانات تفریحی برخوردار نیست ولی مردهای این سرزمین اجازه دارند از همان موارد حداقلی بهره مند شوند؟ آیا زنان این سرزمین تنها به دلیل جنسیتی که خودشان هیچ دخالتی در بوجود آمدن آن نداشته اند باید از این موارد محروم شوند؟

به نظر من اولین راه رهایی برای این تبعیض ها آگاه کردن زنان نسبت به حقوق از دست رفته خودشان است. ما می توانیم از طریق ایجاد کمپین ها در فضای مجازی این آگاهی را به زنان داده و فضایی را فراهم کنیم تا بتوانیم کارهایی را که سالها از نظر فرهنگ این جامعه نادرست بوده انجام دهیم و از این طریق بتوانیم با قوانین  نقض حقوق مدنی زنان مبارزه کنیم. (مثلاً ایجاد کمپین من زن دوچرخه سوار ایرانی هستم.)

البته جای بسی شادمانی است که کمپنی با عنوان روسری سفیدها در اعتراض به عدم ورود زنان به ورزشگاهها تشکیل شده است. 

 

 

کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها (روسری سفیدها) تلاشی مدنی از سوی گروهی از فعالان حقوق زنان است که از سال 1384 برای احقاق حق زنان علاقه مند به ورزش برای تماشای بی واسطه مسابقات ورزشی در ایران آغاز شده است.منتها این کمپین دارای اشکالاتی به شرح ذیل است:

1.تبلیغات کم

2. نداشتن سایت یا وبلاگ منسجم

3.نداشتن راهی برای عضویت در این کمپین در فضای مجازی

4.نداشتن صفحه ای در فیس بوک

از آنجایی که فعالیت در زمینه ی احقاق حقوق زنان در ایران سابقه ی چندانی ندارد و دولت نیز نه تنها از آن حمایت نمی کند بلکه علیه آن تبلیغ و برنامه ریزی می کند، وجود چنین اشکالاتی طبیعی است. به نظر می رسد که بهترین راه حل این مشکلات نقد متقابل فعالین حقوق زن و کمک رساندن به یکدیگر است تا بتوانند با فعالیتی سودمند و منسجم به اهداف خود برسند. لذا امید است که اعضای اصلی این کمپین نقد ما را به منظور بهبود فعالیت خویش مؤثر بدانند.


کلمات کلیدی:
 
وضعیت اسفبار زنان ایرانی
ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢٤  

 آنیما که قبلاً در بلاگفا و همچنین وردپرس فعالیت می کرد به دلایل کاملاً نامشخص و غیر قانونی فیلتر شد (چنانکه در  اصل سوم بند دوم  قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است: بالا بردن سطح آگاهیهای عمومی در همه زمینه‏های با استفاده صحیح از مطبوعات و رسانه‏های گروهی و وسایل دیگر) حال قرار است از امروز بعد از ٢ بار فیلتر شدن در این وب سایت جدید فعالیت کرده و هر چه بیشتر به بررسی حقوق زنان بپردازیم.

 1)آیا میدانید در ایران؛ دیه زنان نصف دیه مردان است؟ و به دلیل نصف بودن دیه،اگر یک مرد زنی را بکشد، خانواده ی مقتول برای قصاص باید دیه ی مرد را به خانواده ی قاتل بپردازند تا بتوانند قاتل را قصاص کنند؟

2)آیا میدانید در ایران؛ اگر زنی وارد خانه ی خود شود و ببیند که همسر او با زنی دیگر س ک س می کند و بر اثر ناراحتی او را بکشد قاتل محسوب می شود، در حالی که اگر مرد چنین چیزی را ببیند و همسر خود را بکشد حق قانونی او بوده و قاتل محسوب نمی شود؟

3) آیا میدانید در ایران؛ شهادت 2 زن که  استاد دانشگاه هستند، با شهادت 1 مرد کارگر بی سواد برابر است؟

4)آیا میدانید در ایران؛ خودکشی زنان در رتبه ی سوم جهان قرار دارد؟(بعد از چین و هندوستان، که با توجه به جمعیت زیاد این دو کشور، می توان گفت ایران رتبه ی اول را داراست)

5) آیا میدانید در ایران؛بیشترین نوع خودکشی مورد استفاده توسط زنان، خودسوزی است. که به گفته ی روانشناسان بدترین نوع آن است و بیانگر نوعی پیام از سوی عامل آن می باشد؟

6)آیا میدانید در ایران؛ ایلام بیشترین آمار خودسوزی زنان را دارد؟ (زنانی که به حقوق پایمال شده ی خویش آگاه شده اند اما اجازه ی  تغییر اوضاع را ندارند و در نهایت این راه را انتخاب می کنند.)

7)آیا میدانید در ایران؛ حجاب زنان اجباری است؟

8)آیا میدانید در ایران؛ زنان حق ورود به استادیوم را ندارند؟

9)آیا میدانید در ایران؛ زن بدون مرد نمی تواند اطاق اجاره کند.و برای این کار باید با همسر یا پدر خود اقدام کند؟

10)آیا میدانید در ایران؛ زنان برای خروج از ایران باید اجازه ی پدر یا همسر خود را داشته باشند؟

11)آیا میدانید؛ فقط ماهانه 45 دختر 16 تا 25 ساله ایرانی در کراچی توسط افراد ثروتمند خریداری می شوند؟

12)آیا میدانید؛ دختران ایرانی بالاترین قیمت و خواهان را در بازار قاچاق دختران و زنان در کشور امارات متحده عربی دارند؟

13)آیا می دانید؛ سن برخی از دختران قاچاق شده به امارات متحده عربی کمتر از 14 سال است؟

14) آیا می دانید؛ دختران ایرانی فروخته شده به پاکستان چه مراحلی را طی می کنند:دختران از طریق تایید سطحی یکی از آشنایان دختر توسط خانواده پسران خواستگاری می شود. سپس شیر بهایی به خانواده عروس می دهند و به بهانه اینکه مراسم عروسی در زاهدان برگزار می شود، با مینی بوس و با دست و پای بسته این دختران را از مرز خارج می کنند. و جالب اینکه هیچگاه در هیچ ایستگاه ، پلیس هویت این دختران را از رانندگان وسایل نقلیه نمی پرسد. بعد از انتقال به پاکستان، آنها یکی دو روز در میان خانواده پسر می مانند و بعد بهره کشی جنسی آن ها آعاز می شود

گزارش انجمن دفاع از قربانیان خشونت نشان می دهد که اگر در هر مرحله ای مقاومتی از سوی دختران ظاهر شود باواکنش پرخاشگرانه و خشونت خانواده پسر مواجه می شوند. نوع کار این دختران نیز بیشتر بهره کشی جنسی با مردانی است که اعضای خانواده داماد به خانه می آورند. کنترل دختران آنقدر شدید است که امکان فرار آن ها میسر نیست.

15) آیا میدانید در ایران؛رئیس انجمن علمی مددکاری و اجتماعی ، از دستگیری سالانه 300 تا 400 دختر فراری و خیابانی توسط پلیس خبر داد؟
16)آیا میدانید در ایران؛زنان نمی توانند رئیس جمهور شوند؟

17)آیا میدانید در ایران؛ زنان حق حضانت از فرزندان را ندارند؟

18)آیا میدانید در ایران؛ لایحه ی حمایت از خانواده تصویب شد؟

19)آیا میدانید در ایران؛ مردان ایرانی می توانند 4 زن عقدی و بی نهایت زن صیغه ای داشته باشند!؟

20)آیا میدانید در ایران؛  اولین بانک مختص به زنان تأسیس شده است؟(خراسان)

21)آیا میدانید در ایران؛ حق طلاق با مردان است؟

22)آیا میدانید در ایران؛ در استان های غربی ایران، هنوز زنان ختنه می شوند؟

23)آیا میدانید در ایران؛ سن روسپی گری به سن 9 سالگی کاهش پیدا کرده است؟

24)آیا می دانید؛ جمهوری اسلامی ایران می خواهد عضو کمیسیون مقام زنان در سازمان ملل شود!!!!!!!!!!!!؟


کلمات کلیدی: زن